დაღლილი სული შევატოვე ციხის გალავანს,
დაღლილ თითებით შევაწუხე მწუხრის ზარები,
ჩემს ხეტიალში შემოდგომა ეძებს დასავანს,
სულ მალე ვიცი დიდ სინანულს მივეძალები...

მხოლოდ ცის მხარე დაამშვიდებს შეშლილ ქარავანს...
რკინის ჭიშკართან დაიმსხვრევა სულ ყველა ხმალი,
ვწუხვარ უფალო, შენი ღირსი ვიცი არავარ
და ქვესკნელიდან მოვარDნილი მაშინებს ქარი...