ფიქრებში მერამდენე მიილია ღამე,
უკვე დამავიწყდა ვფიქრობდი რაზე.
რატომ შემპირდი ?ვარსკვლავებს ცაზე?
რად გამაღმერთე ან რატომ დამგმე?!
პოეტის მუზად იქეცი რატომღაც
და სათამაშოდ მის ხელში იცი?
შენ ხომ გიყვარდა კოცნა და ფერება
ჰო და მკითხველი საალერსოდ გიცდის,
,,გატყდა სათამაშო მეც ვეღარ ვთამაშობ“
ამიტომ მშვიდობით ვიპოვი სხვას
თუკი ის დამავიწყებს შენს თავს,
მომიწყვეტს ვარსკვალავებს, მაჩუქებს ცას.
ის გახდება მუზა გულს გავუღებ მას,
მივუძღვნი ლექსებს, სტრიქონებს ნაზს.
შენთან ქარმა მომიყვანა, მივყავარ ქარს.
სხვისი სიცოცხლე ვარ,გაიგე რა...
შენ უკვე დამკარგე, რადგან გამაბრაზე
ეს ლექსიც უკვე ეკუთვნის მას!