ჯანჯუხებით სავსე ხურჯინს
ჩამომიტანს ბაბუ,
სიარული ვიცი უჭირს.
გავიხსენებთ ზაფხულს,
მოისროლა ბადე თავქვე,
გადუძახა ჭალას,
კვირისთავი ჩაემტვრა და
დღემდე სიმწრით მალავს.
მაინც თვალებს აბრიალებს
და უმატებს ხარხარს,
ცერა თითით ფხას უსინჯავს
თარაშ ბაბუს ხანჯალს.
ხელს გადამხვევს ვაჟკაცურად,
შემოვძახებთ მაყრულს,
მერე, ტკბილად გავიხსენებთ
შარშანწინდელ ზაფხულს.