ეს ადამიანი, თურმე ჩემი კარის მეზობელი ყოფილა ბავშვობაში და ძალიან მყვარებია მასთან თამაში... ვიცოდი, რომ ჩემი კარის მეზობელი გარდაიცვალა და ძალიან მეწყინა ეს ამბავი... მაგრამ, სულში ვერ შემოვიდა.. ხომ ხვდებით.. არსებობს ისეთი მოგონებები რომებიც ბუნდვანია და უბრალოდ გახსოვს რომ კარგია.. მისი სახეც კი არ მახსოვდა.. რამდენიმე დღის წინ კი დედამისი შემხვდა, მისი ლექსების კრებული მაჩუქა და რომ გადავშალე და დავინახე ფსევდონიმი და ურაკპარაკის მიძღვნა, რომელიც ადრე აქ მქონდა წაკითხული, თავიდან და უფრო ცხადად განვიცადე ეს ამბავი.. თითქოს ბავშვობის მერეც ჩემს მეზობლად ცხოვრობდა, აქ, ამ საიტზე... ძალიან სენტიმენტალური ვარ შეიძლება, არ მჩვევია ხოლმე, მაგრამ ასე იყო... ღმერთმა გაანათლოს მისი სული...

მართლა რა სიმბოლურია...

სამწუხაროა ძალიან. არ ვიცი, რა დავწერო.

ძალიან დავმძიმდი.

ნათელში ამყოფოს ღმერთმა თქვენი სული, ვწუხვარ:(

აი, ხო.მეც  შემოვედი და...ვერ გავბედე დამეწერა:(
ვწუხვარ

რა სამწუხაროა :(

აქ დადებული ბოლო ლექსიც რა სიმბოლური სათაურითაა...

ნათელში იყოს...

ხანდახან არის, გულის ხმა მესმის,
ხან წყდება, როგორც ლექსის სტრიქონი
და ხელისგულში ფართხალებს თევზი,
თუ გამეპარა, ვეღარ ვიპოვნი.

                                  არ გაგისხლტებათ,  ჰკითხეთ თუ გნებავთ ყველაზე უნდოს...:)
                                  იმანაც იცის, თქვენში რომ დიდი პოეტი ბუდობს...:-*

ცუდი არარის

ხელისგულში ფართხალებს თევზი,
თუ გამეპარა, ვეღარ ვიპოვნი.