დღეს დამივიწყებ იოლად,უცრემლოდ,
ნაწვიმარ ბუნებას კვლავ წვიმა უნდება,
მიდიხარ,მიდიხარ და ასე უგემოდ,
ბრუნდება ტკივილი,ტკივილი ბრუნდება.

მივიწყებ და ალბათ არასდროს გახსოვდი,
დგას ბნელი წუთები და ღამის ორია,
სულ მინდაა პატარა,ლამაზი მახსოვდე,
და დღეს გიმახსოვრებ როგორც ისტორია.

მიფრინავს ზეცაზე უცნობი მფრინავი,
და ბოლმა დროებით ცა გაყო შუაზე;
ლურჯ ველებს გემივით მიაპობს ნიავი,
მე ისევ დალევა მომიყვანს ჭკუაზე.

მე მინდა დავლიო სიმრთვალე მიზიდავს,
ბევრისთვის სიმთვრალე ვიცი,რომ ნაკლია,
პოეტი სამყაროს სხვა თვალით შეხედავს,
შენ ამბობ პოეტებს ცოტათი აკლია.

ეს წასვლა მგონია ვარდების სამყარო,
ბედის ირონია სჩანს აგრესიული,
შენ გინდა მე ისევ ცრემლები მახარო,
შეავსო ლექსებით წარსულის დღიური.

დღეს დამივეწყებ იოლად,უცრემლოდ,
ნაწვიმარ ბუნებას კვლავ წვიმა უნდება,
მიდიხარ,მიდიხარ და ასე უგემოდ,
ბრუნდება ტკივილი,ტკივილი ბრუნდება.