როცა მტვერი ადამიანებზე მეტია,
როცა სუნთქვას იზოგავ ხვალისთვის,
როცა არ გენანება დრო_
საიმისოდ რომ ხორხში დაჭრა
და
ახრიალო.
როცა წარმოუდგენლად მალე ეცლები იქაურობას_
სადაც ჯერ ფეხიც კი არ დაგიდგამს...
სამაგიეროდ ეწევი მოტკბო თუთუნს.
სამაგიეროდ ჯერ წინ გიდგას ერთი ჭიქა ვისკი
და
ფანჯარაზეც არავის მოუხეთქებია
მევალისგან ნაგვემი "არაკაცი"...
მე თავი მენანება ძილისთვის,
რადგან ამაღამ არ ვაპირებ სიზმრის გამოხმობას,
პარიზში არდადეგებია...