გაზაფხულივით ფრთხილი ფიქრი არსებობს - ხშირი,
ჩემში რომ ცხოვრობს და სულ მუდამ საუბრობს შენზე.
ტკბილ და ჭეშმარიტ გრძნობად - რომ სიყვარულად მეგრძნე,
დაპყრობილი გაქვს გული, ათას წვრილმანურ ნირით.

"ეს ვინ არისო" - გონი, გულს ეჭვით ჰკითხავს ამბავს- 
"ინტელექტი რომ გარყვნას, ვინ მოდის გეგმით მზაკვრულ?
ნუთუ ყოველგვარ მის ხიბლს, თავისკენ გადაძალავს,
მის წინააღმდეგ, ნუთუ, ჩვენ არაფერი გვძალუძს?

გული პასუხს სცემს ასე: "ო, გონებაო, ბრძენო,
ის შიკრიკია ტრფობის და სიყვარულის მაცნე,
რომ სიყვარულის სიტყვა; ოცნება მიძღვნას - ცხადი.
მისი სიცოცხლე - ძალა - და სხვა მონახოს რაცკი,

მის ტკბილ თვალთაგან მდენი, მის შიდა ცეცხლებს ევნო,
ვინც თანაგრძნობის ნიშნად, ამ ვნების ჯვარზე აცვეს.


There is a Gentle Thought

There is a gentle thought that often springs
to life in me, because it speaks of you.
Its reasoning about love’s so sweet and true,
the heart is conquered, and accepts these things.

‘Who is this’ the mind enquires of the heart,
‘who comes here to seduce our intellect?
Is his power so great we must reject
every other intellectual art?

The heart replies ‘O, meditative mind
this is love’s messenger and newly sent
to bring me all Love’s words and desires.
His life, and all the strength that he can find,

from her sweet eyes are mercifully lent,
who feels compassion for our inner fires.’


პ.ს. ბატონ ოთარს დავესესხები და "საბოლოო ვერსია"-თქო ვიტყვი :)