შენი დარგული ნერგი ვარ მამაჩემო,
ტანი ავიყარე,
გავიტოტე,
მტკივა ტოტები,
ჯერ ვერ ვდგავარ მიწაზე მყარად.
მტკივა მეთქი მამაჩემო,
შენი დამწყდარი ფესვების გამო მახმება ტოტი.

მეგონა ჩემი სულის მებაღე ვიპოვე
შევცდი მამავ, ჩემო.
უბრალო ტყის მჭრელი ყოფილა.
წელში გადამჭრა,
მტკივა მეთქი,
ყურებზე აიფარა ხელი.
"ვაიმე მამა."
წამოვიძახე და ხან შენ,
ხან კი ღმერთს ვეძებდი.
სადა ხართ?

შენი დარგული ნერგი ვარ მამი,
რა ვუყოთ, რომ სულის მებაღე მეგონა
და უბრალო ტყის მჭრელი ყოფილა.

გამოშრა მიწა.
გამოვშრი მამი.
ხელი წამაშველე.
ხელი მეთქი,
ვაიმე მამი...