თ.  ც. -ს

                (ძველი ლექსი)
ვცდილობ ვუწამლო შენი სულის ყველა იარას,
როგორ წავშალო ტკივილები ზოგჯერ არ ვიცი,
მაინც რამდენჯერ უნდა გითხრა,რომ აზრი არ აქვს
იმაზე წუხილს რაც დამთავრდა,ნუღარ განიცდი.
თუ გსურს ზეციდან ჩამოგიტან ნანატრ სამოთხეს,
ოღონდ იწამე სასწაულის მე ხომ მჯერა და
თუკი წარსულის გაშავებულ ფურცლებს ამოხევ,
შენ დაინახავ,რომ სამყარო გადაფერადდა.
მოდი,უბრალოდ გაიღიმე,ღიმილით მზიან,
სული გაითბე ყოველ დილით ხელებთან ერთად,
დაიწყო ისევ ყველაფერი არ არის გვიან,
აი,ეს არის რაც მინდოდა ამ ლექსით მეთქვა.
როცა ნატკენი აგტკივდება ნაკაწრი სულის,
ყინულის ნაცვლად მე გაჩუქებ პატარა იმედს,
რომ იყო მართლა ბედნიერი,არ არის რთული
მხოლოდ წერტილის ნაცვლად დასვი პატარა მძიმე.