თუკი იმქვეყნად დედაჩემს ვნახავ,
თუ შვილი იქაც ჩავეხუტები,
თავს ბედნიერად ჩავთვლი... და ახლა
თვალწინ მიდგება მე ის წუთები,
როცა დედილო გულში მიკრავდა
და ვუკოცნიდი ნაზად ძუძუებს,
კვლავ ისე მიყვარს, როგორც მიყვარდა,
მწამს, ვერც სიბერე დამაუძლურებს.
თუმც ცოცხალი ვარ უფლის წყალობით,
სიკვდილს არასდროს შევუშინდები,
ჩემი სიმღერით, ჩემი გალობით,
გაიხარებენ ისევ შინდები.
თუკი იმქვეყნად დედაჩემს ვნახავ,
თუ გამზრდელს იქაც ჩავეხუტები,
თავს ბედნიერად ჩავთვლი... და ახლა
მეტს ვერ ამბობენ ჩემი ტუჩები.