ღმერთია ჩემი უშენობა,
ჯვარცმული ქრისტე,
მიყვარხარ -შვიდგზის გიმეორებ ლოცვანში-
ამინ!

ხორცში რომ სული ვერაფრით ითმენს,
შენ არაფერში მიგიძღვის ბრალი-
ეს მე, მე ვდგავდი გზის მეორე ქუჩისკენ ნაბიჯს-

შენ კი იდექი, როგორც რწმენა,
იდექი უხმოდ
და სულ არაფერს მიმტკიცებდი
უბრალოდ მწამდე-
არის მარტივი

და მარტივი რაც არის უფრო-
გვიჭირს,
მე ხელებს გაჩვენებდი
დალურსმულს,
ნატკენს-

და გიყვებოდი,
რომ ხარ რწმენა მაგდალინელის,
ჩემი ჯვარცმული იეშუა აღსდგება მკვდრეთით. .

მქონდა იმედი. .
შენ მიყურებდი -
მიწამდე მქონდა ჩამოყრილი სუსტი ხელები
და ჩემს წილ პირჯვარს საკუთარი თითებით მწერდი. .