გაზაფხული მიასვენებს მზეს და ღამის ძველ
სანაგვეში აგდებს, ხოლო მთვარე შენს ფრთებს ისხამს,
სიცივეში ნუ დამტოვებ მარტოდმარტო ელ...
ნუ დამტოვებ, თორემ მნახავ დაკიდებულს სისხამს.

მახსოვს ტყეში გვიხაროდა დამალვა და ხმელ,
ხმელ ხეებში ჩვენ გვესმოდა გულისცემა ჩიტის,
ნუ დამტოვებ შუაღამეს მარტოს თავთან ელ...
არ დატოვო ჩვენ ორს შორის ღრუბლიანი  ხიდი.