შემომეყარა ყივჩაღი საზღვარსა მუხრანისასა,
პური მთხოვა და არ მივეც, ვერ ვიტან რჩენას სხვისასა,
ღვინო მთხოვა და ვერ ვასვი, წყალიც არ მესხა ჭიქასა,
ხორცს მეც ძალიან შევსჭამდი, არ ავაცდენდი პირსასა,
ცოლი მთხოვა და მივეცი, შენ გაგახარებს გამჩენი...
მე ჩემი თავიც მეყოფა, გაღლეტილი და სარჩენი..