ტკივილთა მიჯნის ზღვარზე აღმოვჩნდი
და რადგან ყველამ მომითაკილა,
დროა სიცოცხლის ბინძურ ქვაღორღში
ამოიზარდო სათუთ ყვავილად...

ცრემლი წასკდებათ ახლა ამ ხატებს,
დრო ცოტა დარჩა, ცა ცრემლად მოთოვს
ქარი ჩემს სიკვდილს მოაფარფატებს,
როგორც ხეს მომწყდარ უმწვანეს ფოთოლს...