თვალის გახელისას გამახსენდი,
თვალის დახუჭვამდეც, მითქვამს,
ზეცაც სახურავად  ხსენდა,
და სულს ქარიშხლები ითქვამს,
ნეტა რას ვაკეთებთ , მივალთ.
იყო რამდენი რამ ფიქრად,
ქვემოთ დიდი კოლბა , მიწა,
ვხოცავთ, გაუცხოვდა მირქმა.