ჰეი, ჰეი, სანდრე,
გამარჯობა,
ნახვამდის.
მე დამშვიდობებაც ვერ მოვასწარი,
ჰეი, ნეტავ კიდევ ვინ უნდა წავიდეს?
ნერვებმა მიმტყუნეს.
კარი გაიხურეთ,
კარი გაიხურეთ ბატონო, არ გესმით?
ვცივდები.
კარს მაინც ნუ მიტოვებთ ღიას.
დამღალეს..
ბოლო დროს ავად ვარ.
ორპირის ბრალია..

მე არ ვცხოვრობ მდინარისპირა ქოხში
და არასოდეს მინახავს თოლიები.
სანდრე,
მომიყევი ადამიანებზე,
რომლებიც არ მიდიან.
ოჩოფეხებზე დგას ჩემი ქოხი,
ოთახის კედლები ჟელესია
მზე რომ ჩადის
უცნაურად იწყებენ შეკუმშვას
ერთ დილას დამახრჩობენ.
მზესთან ერთად ამოდი სანდრე
და მითხარი რომ რჩები
თორემ ღამეები გადამიყოლებენ..

სანდრე..
სანდრე..
ტყეში მივდიოდი,
თხელი,
ხორბლისფერი კაბა მეცვა.
ჩიტებმა ამბავი მომიტანეს,
რომ სანდრე აღარ მოვიდოდა.
მე მივდიოდი და ვეძებდი,
ის მიდიოდა და ვერ ვეწეოდი..

ჰეი. ჰეი, სანდრე..
მშვიდობით თუ
ნახვამდის ..