მემეგობრე, სანდომი ვარ,
ზურგს უკან არ გაგჭორავ...
ზოგჯერ ცეცხლში ნაწრთობი ვარ,
ზოგჯერ უილაჯო ვარ!..
მარცხი მარცხნივ გავამგზავრე,
მარჯვნივ რწმენა დავისვი!
ჩემს იმედსაც სხვა რა გზა აქვს,
საშველს ეძებს თავისით...
დარდის კარი გადავრაზე,
ტკივილს ვუსვი მალამო.
მე თვითონვე ვალამაზებ
ყოველ დილა-საღამოს!
არც არავის ვეტოქები,
ცხოვრებას „ვამუღამებ“!
მინდა ჩიტებს ჩემს ტოტებზე
ჩამოსხდომა უყვარდეთ!
მინდა წუთი ამ სოფლიდან
არ გავიდეს უჩემოდ!
სიმარტოვის „საცობია“
ხალხით სავსე ქუჩებში...
გავიხადე მარტოობა,
ერთად ყოფნა ჩავიცვი!
ჰო, ცხოვრებას უნდა მოვლა,
მიდის, კი არ დაგიცდის...