...ახლა მხოლოდ სიცივეა შესაყვარებელი,
ახლა მხოლოდ სიბნელეა შესაყვარებელი,
ახლა მხოლოდ სიკვდილია შესაყვარებელი.
ის კი ისეთია, 
ღრმა და დიდებული,
ალბათ არ ეყოფა ნარჩენი ზამთარი,
ერთი გაზაფხული,
ერთი ხვატი,
ერთი შემოდგომა.
ჰოდა, ჩემო ცარიელო გულო,
დროა, რომ იჩქარო,
რაც ღირს ამად
ის რომ შეიყვარო,
აღარ გაწბილდები,
თავს არ გაგრძნობინებს
ფოსტის ყუთის ძელზე
თოკგამობმულ ლეკვად, 
არც თვალების დათხრას
განატრებს
და არც აორთქლებას...
არას დაგპირდება,
მაგრამ დაგახვედრებს,
რასაც ელი.