ისევ ვიხსენებ განვლილ წლებს,
თუმც ზოგჯერ ჩუმად ვსტირი მე,
ტკივილიც ვერ დამავიწყებს
შენს პირველ ცეკვას, ჭირიმე.

,,ბრავოს“ ძახილი ისმოდა,
ისე იცეკვე ქართული;
თუმც წინ გვაქვს მარადისობა,
შენით ვარ წელგამართული.