წლეულს ზამთარმა ამოიგმინა,
მთების კალთებზე ატირდა თოვლი,
გვირილამ აბჯრად სხივი შეისხა,
გარდაიცვალა აპრილი თრთოლვით
................................................................................
  ქორფა ღრუბელმა ნუშის ფესვებს ძუძუ აწოვა,
  გადაიკარგნენ ალგეთს გმირი ვერხვები,
  ყველა დადუმდა! აწიოკდნენ მხოლოდ ჟოზეფინები,
  მე კი ჩუმად ვარ... შენ კვლავ ვერ ხვდები!
.................................................................................
ფიქრი გამაქვს
წამით-წამზე,ჩქარა-ჩქურით
სილამაზე აქა-იქა... სიმფონია
ჩაიღვარა! ჩაიღვენთა!
.................................................................................
აპრილი ხელმეორედ გარდაიცვალა!
მე კვლავ ჩუმად ვარ,შენ კი ვერ ხვდები...