ვერ შეეჩვიე მარტოობას,
სასაფლაოს გრანიტის ქვასთან,
ასწლოვანი ნაძვების ჩრდილში
ძლივს ამოწვერილ ნარგავებს უვლი_
წუხხარ : ნარცისი არ ჰყვავისო,
უხმება ძირი...
თითქოს საქმე, მართლაც მხოლოდ  ნარცისი იყოს...