საწუთროს მამშვენებელი
-------------------------------------
მადლი და იდუმალება
სხვაა ხალხური ლექსისა,
ჭირიმე მისი შემქმნელის,
მისი გზისა და ფესვისა.
ისაა ბრძენი მოძღვარი
ღმერთკაცის,კაცის თუ ქალის,
ამ ლექსით
სულ სხვა სივრციდან
გვესაუბრება უფალი.
ვაჟა-ფშაველას ლოცვები,
შოთა რუსთველის შაირი_
შესვამ და არ დაეცემი,
ბეწვის ხიდებზე გაივლი.
ამ ლექსითაა ნათქვამი
(სასწაულების თოვანი):
"სჯობს სიცოცხლესა ნაზრახსა
სიკვდილი სახელოვანი!"
ამ ლექსითაა ნათქვამი
(გაგიჩირაღდნებს უკუნეთს):
"ღმერთო,სამშობლო მიცოცხლე!_
მძინარიც იმას ვდუდუნებ."
ამ ლექსითაა ნათქვამი
(სიტყვა_ცეცხლი და ფრთებია):
"რაც მტრობას დაუქცევია,
სიყვარულს უშენებია."
ამ ლექსითაა ნათქვამი
(მტერო,შენც გაიხარეო):
"ცა_ფირუზ,ხმელეთ_ზურმუხტო,
ჩემო სამშობლო მხარეო!"
ამ ლექსითაა ნათქვამი
(დაგეწერება ძვალზედა):
"როგორც უფალი,სამშობლოც
ერთია ქვეყანაზედა..."
ამ ლექსითაა ნათქვამი
(ეს კელაპტარი ჩემია):
წუთისოფელი სევდაა
და მონატრების ცრემლია.
საწუთროს მამშვენებელი
და წყარო უკვდავებისა.
გულში მზის გამცოცხლებელი,
ოქრო სამოთხის ზღვებისა.
ლექსი!
რა ლექსი!
მოძღვარი
ღმერთკაცის,კაცის თუ ქალის.
ამ ლექსით
სულ სხვა სივრციდან
გვესაუბრება უფალი.