ანა ახმატოვა - სხივს ვევედრები სარკმლის

სხივს ვევედრები სარკმლის,
მკრთალია,  სწორი, წვრილი,
დილიდან ვდუმვარ, სათქმლის
ჩამკვლელი, გულდაჭრილი.

გამწვანებულა მუქად
ძველ ხელსაბანის რვალი,
ზედ მოთამაშე შუქით
ხარობს, სეირობს თვალი.

მწუხრის დუმილში ხარბად
ვუმზერ უბრალოს, ურყვნელს,
ადებს ცარიელ დარბაზს
ზეიმურ ოქროს ვარაყს,
ნუგეშს მგვრის და მაკურთხებს.

14 თებერვალი, 2020 წ.



Анна Ахматова - Молюсь оконному лучу

Молюсь оконному лучу -
Он бледен, тонок, прям.
Сегодня я с утра молчу,
А сердце - пополам.

На рукомойнике моем
Позеленела медь.
Но так играет луч на нем,
Что весело глядеть.

Такой невинный и простой
В вечерней тишине,
Но в этой храмине пустой
Он словно праздник золотой
И утешенье мне.


1909