მარინა ცვეტაევა

***

სინაზით დიდით, - რადგანაც
წასვლაზე ბჭობა მღლის,
ვფიქრობ, ვის უნდა ერგუნოს
ეს ჩემი ქურქი მგლის.

ვინ ირგებს - ჩემს პლედს საფერებს,
ტროსტს მწევრისთავას ან
ვერცხლის სამაჯურს, დაფარულს
სულ ფირუზებით თან...

მთელს ნაწერებს და ყვავილებს,
ვეღარ რომ  შევირჩენ...
რითმას,  ბოლოს რომ გავივლებ
ან ბოლო ღამევ, შენ!

1915

(თარგმანი ნინო დარბაისელისა)

***

С большою нежностью - потому,
Что скоро уйду от всех, -
Я все раздумываю, кому
Достанется волчий мех,

Кому - разнеживающий плед
И тонкая трость с борзой,
Кому - серебряный мой браслет,
Осыпанный бирюзой...

И все записки, и все цветы,
Которых хранить невмочь...
Последняя рифма моя - и ты,
Последняя моя ночь!