მოხვიდე მინდა...
უიმედო ნატვრაა ვიცი.
მძიმეა ჯვარი შენს მხრებზე და
დაგეტყო დაღლა.
შენ  მაინც სხვისი საზრუნავით გევსება ფიქრი,
ჩემთის რომ მცირე ადგილიც კი აღარსად დარჩა.
თუ მაინც ვბედავ,
მხოლოდ სურვილს ავყვე და მოვრჩე.
უშენო წლების არ მოხერხდა შევსება თითქმის.
აჭრილი ცაში,
ბავშვობიდან,
ვეშვები დაბლა.
და მერე ძალაც აღარ მრჩება
კარგისთვის ფიქრის.