კარგია, დანტე.

დასასრული შეცვალე და კარგი ლექსი გამოვა ;)

ბოლო ფოთოლი

რითმებს არ ვიცი როდემდე ვარცხვენ,
არ  ვიზიარებ აზრებს ერთობლივს.
მე ჩავეხვევი ხავსიან ცაცხვებს
ჩემი სიმცირით და უღმერთობით.

გამოიყენე ყველა სიუხვე
და დააფასებს ამას ბრბო მაშინ.
როცა გგონია სწორ გზას მიუხველ
ყველაფერს კარგავ ამასობაში.

სიუხვე დაგკრავს, გზიდან  გაგიყვანს,
სიკვდილიც ახსოვს სიცოცხლის ნარგავს.
შენ პოეზია თუკი არ გიყვარს,
სანერვიულო ნამდვილად არ გაქვს.

რით ხიბლავ ალბათ არ იცი თვალებს,
გიზიდავს ცა და ცრემლების წველა.
ნუ გეშინია, მოსწონხარ ქალებს
შენგან რაღაცა წაიღო ყველამ.

სანამ გრიგალი ფოთოლს მოხევდეს
ფიქრი შეება სასტიკად წკვარამს.
სანამ გეტყოდი ჯერ შემოგხედე;
გერქვას პოეტი ეს არის სხვა რამ.

აქ არაფერი ლამაზი მოთოვს,
სადაც არა სწამთ წავიდეთ ჯერალდ.
" მე ვგავარ ხეზე იმ ბოლო ფოთოლს
დასასრული რომ არ დაიჯერა. "

მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი )
2020 წ.

მხოლოდ ეს +5

და ვგავარ ხეზე იმ ბოლო ფოთოლს,
დასასრული, რომ ვერ დააჯერეს.