მე ის შეხვედრა მახსოვს კიბესთან
რომ შემხვდი შენ მე პირველი, ბოლოც
და მაგ დღის შემდეგ ამ გულში… ჩემთან..
შენა ხარ გრძნობა... გრძნობის სიმბოლოც

გამსგავსებ მე შენ მთელ ევანგელეს
შენ კი აღმიქვამ უარსო მარცვლად
და იცი გულს მტკენ წმინდაო ანგელ
იები რომ გყავს თუების ნაცვლად,

მზერით გიჟი ხარ როგორც ივანე
თუმც მე მაგ მზერის მიუხედავად
ჩემს მცირე გულშიც კი დაგივანე
და მე მაგ მზერამ დამაავადა

როს შეარხია ორპირმა ქარმა
შენს თავზე ტევრი უღრანი თითქოს
მის შემდეგ ღმერთს ვთხოვ გნახო ვით ქმარმა
თუნდაც ასეთი ტანჯული ვიყო

თუმც ვიტყვი ერთად ვერ ვიქნებოდი
ამ ჰორიზონტზე გვერდით გალასთან
რადგან პოეტთა ხვედრია ოდით
მუზის გარეშე ყოფნა მუზასთან





პ.ს. სასვენი ნიშნები შემინდეთ...