ფეხქვეშ მეფშვნება ნაშალი
მიწა, რომელიც ვიქნები.
მამყოფე, ისე მაღალი,
რა
სიმაღლესაც მივწვდები
რწმენამ ქნა, თუ რამ შევძელი.
ხან, მძლიეს მეც დემონებმა
ავმა, რომც მცელოს მე ცელით,
მაინც არ დავემონები.
ამას გთხოვ, გულში სიკეთის
მადლით მატარე ბოლომდე.
უბრალოს, როცა ცილს მწამებს
ვინმე, ნუ გამაბოროტებ.