ნაზი კილასონიას გახსენება


მთაში ვიხილე ნუკრია,
ლექს წავუკითხე ნაზისა,
გულს არაერთხელ უქია
ანბანი ფარნავაზისა.

მშვენიერია ნუკრია,
ვით პოეზია ნაზისა...
ჩემს სულში რწმენის შუქია,
ვსვამ ნაჟურს ჩვენი ვაზისა.

ავი რამ ღმერთმა გვაშოროს,
მესმის სიმღერა მთისაო,
რწმენის შუქია სამშობლო -
მისივე შვილებისაო.