უილიამ შექსპირი - სონეტი LV (55) - თარგმნა ოთარ ცისკაძემ

მარმარილოს ქვა დიდებულთა უკვდავსაყოფად,
ჩემს ძალუმ ლექსზე ვერ იქნება უფრო ხანგამძლე,
ლექსით აგიგებ წარუხოცელ მდიდრულ სარკოფაგს
და შემორჩება სამუდამოდ ჟამთა ანალებს.

სასტიკი ომით დაემხობა ნაქანდაკარი,
ჟამი ქვისმთლელთა ყველა ნაგებს გააჩანაგებს,
ხოლო ვერც მარსის მახვილი ან ომთა ხანძარი,
ვერ ამოძირკვავს შენი ხსოვნის ცოცხალ ჩანაწერს.

ყველაფრისმავიწყ შუღლისა და სიკვდილის ჯიბრზე,
შენი სახელი დავიწყებას გაუწყვეტს ილაჯს,
განკითხვის დღემდე განგადიდებს ამ ლექსის სიბრძნე,
სანამ არსობა უწერია ადამის ჯილაგს.

ვიდრე წარსდგები სამსჯავროზე კაცთა მაცხოვრის,
მანამ ლექსში და მიჯნურთ თვალში პოვებ საცხოვრისს.

31 ოქტომბერი, 2021 წ.


William Shakespeare – Sonnet LV (55)

Not marble, nor the gilded monuments
Of princes, shall outlive this powerful rhyme;
But you shall shine more bright in these contents
Than unswept stone besmear'd with sluttish time.

When wasteful war shall statues overturn,
And broils root out the work of masonry,
Nor Mars his sword nor war's quick fire shall burn
The living record of your memory.

'Gainst death and all-oblivious enmity
Shall you pace forth; your praise shall still find room
Even in the eyes of all posterity
That wear this world out to the ending doom.

So, till the judgment that yourself arise,
You live in this, and dwell in lover's eyes.


Sonnet 55 in modern English

Neither marble nor the gilded tombs of princes will outlive this powerful poetry, but you will shine more brightly in these pages than those neglected buildings that crumble to dust, besmirched by heartless time. When devastating war overturns statues, and battles uproot buildings, neither the sword of Mars nor the quick-burning fires of war shall destroy this living record of your memory. You will continue on strongly in the face of death and dispassionate enmity,. Praise of you by all the successive generations that will wear this world out will continue until doomsday. So till the Day of Judgment, when you will be raised up, you will live in this poetry and remain in the eyes of the lovers who read this.



Подстрочный перевод А.Шаракшане

Ни мрамор, ни позолоченные монументы
государей не переживут этих могучих стихов,
но ты в них будешь сиять ярче,
чем запущенный камень, загрязненный неряшливым временем.

Когда опустошительная война опрокинет статуи,
и распри уничтожат до основания труд каменщиков,
Ни меч Марса не погубит, ни быстрый огонь войны не сожжет
живую запись памяти о тебе.

Вопреки смерти и беспамятной вражде
ты пойдешь вперед; хвала тебе всегда найдет место
в глазах всего потомства,
которое изживет этот мир до рокового конца.

Так, до Страшного суда, когда ты сам восстанешь,
живи в этих стихах и пребудь в глазах влюбленных.