თოვს  ჩემკენ ...
მეტი ? 
მეტი  რა  გითხრა  ?
სიცარიელე-აი, რა ხდება .
შუაღამისას  ძილში  მაკითხავ
და მბობმავ  სიზმრის  ბაირახტრებით .
არვიცი,აწი  რა გადამხდება,
ნაცრისფერია  ეზო , უბანიც
და  ქუჩის  არცერთ  მეტრზე  არ  მხვდება
არც შენი სახე და  არც  უფალი...
ასე უღმერთო და  უიმედო,
ნისლმორეული , მღვრიე  დილებით
ვცხოვრობ და  თითქოს  დამიმეგობრდნენ
სიცოცხლეები და  სიკვდილები.
და  დღეებს  ,როცა ჩემთან იყავი,
დავყურებ  ხოლმე, როგორც ნასუფრალს:
განა რამდენი დღე  გავიხარე ?
თავს  ვუჯავრდები  , რამ გამასუქა?
მარტიც დაგვცინის,ისე ცივია
და გაყინული  ჩვენი  სანგრები.
ან ეს ფიფქები რაღას ცვივიან ,
თითქოს  და გვაკლდეს  თავზე  დამგრევი
ცხოვრების.
მეტი?
მეტი  რა გითხრა ?
სიცარიელე-აი, რა ხდება .
შუაღამისას ძილში  მაკითხავ,
შენც მბომბავ სიზმრის  ბაირახტრებით  !