ამ ქარს რა უნდა ,
მკვდარს რომ შემომდგა,
და დამტვრეული  ტოტებით მლეწავს ?
სულ ერთი არის ახლა ამაგლეჯ  ,
თუ დამიტოვებ სხეულზე ზეწარს -
მკვდარი  ვარ ,ღმერთო-
და განწირული
ისმის ჩემი ხმა  ბნელი  ხაროდან .
მეც ბედნიერი ვიყავი  ერთ  დროს,
მეც ვიღიმოდი ,
მეც მიხაროდა.
ეს იყო  ჩემი  ცხოვრების კინო,
გასდევდა მუდამ  ცრემლის ტიტრები .
როგორც  ჟანგისგან შეჭმული რკინა,
მიწაზე  ვგდივარ და მეფიქრები !