ჯონ კიტსი - ადამიანის წელიწადის დრონი

ოთხი სეზონი ყოველი წლის ავსებს საწყაოს,
წელიწადივით ოთხი დრო აქვს კაცის გონებას,
მას აქვს მჩქეფარე გაზაფხული, როცა სამყაროს
მთელ სილამაზეს  უბრკოლველად ეპატრონება.

შემდეგ უდგება სანებივრო ჟამი ზაფხულის,
თაფლგარეული ხვაშიადის ატკბობს ნექტარი,
მიუწვდომელი ოცნებებით მიზანსახული
ცაში დაფრინავს სიამისმგვრელ განცდით ნეტარი.

შემოდგომისას - მისი ბუდე მყუდრო ნიშაა,
ფრთამოკეცილი აკვირდება არმურს სიზანტით,
თვალწინ ჩაუვლის სილამაზე შეუნიშნავად,
ვით ზღურბლთან წყარო; იშრიტება გონის მიზანიც.

მკრთალი ზამთარი შემოდგომას მალე განდევნის,
სიკვდილიც მოვა მოკვდავთათვის ნაწილადევი.

4 მარტი, 2023 წ.


John Keats - The human seasons

Four Seasons fill the measure of the year;
There are four seasons in the mind of man:
He has his lusty Spring, when fancy clear
Takes in all beauty with an easy span:

He has his Summer, when luxuriously
Spring's honied cud of youthful thought he loves
To ruminate, and by such dreaming high
Is nearest unto heaven: quiet coves

His soul has in its Autumn, when his wings
He furleth close; contented so to look
On mists in idleness—to let fair things
Pass by unheeded as a threshold brook.

He has his Winter too of pale misfeature,
Or else he would forego his mortal nature.