ბევრი გოგონა მიყვარდა, -
სუყველა კალმით ნახატი,
მაგრამ ჯერ სიყვარულისთვის
არ მომიხდია სახადი.

შენც კალმით ნახატს გადარებ,
შეგარგოს სადილ-სამხარი,
მაოცებ, როგორც შორენა,
ან როგორც ვარდისახარი.

ვწერთ... მდიდრები ვართ მშობლიურ
ენით, ხალხით და ამ მხარით...
ჩვენს მოყვასთ დიდხანს სიცოცხლე,
ავის მოსურნეთ - ლახვარი!