2. ქვემოთა კომენტარის წაკითხვაზე ნუ მოცდებით.

  მოცდენა კი არა, საწაულია , ეს არის ერთი მშვენიერდ  აზრობრივად დალაგეული  ლოგიკურად გადმოცემილი ლექცია.
მადლობა.

ქვემოთა კომენტარის წაკითხვაზე ნუ მოცდებით. გულმა  ვეღარ მომითმინა, ცოტა გადავამუშავე და დევს აქვე,  სათაურით “სექსი და შრომისმოყვარეობა”ლინკზე

http://urakparaki.com/?m=4&ID=112507

მხოლოდ მათთვის, ვინც არ იცის:
თამაში -  ინგლისურ ენაში - ფართო სპექტრის ეროტიკულ- სექსუალური ტერმინია. ვიწრო გაგებით ნიშნავს  იმას, რასაც ტრადიციულად ვუწოდებთ სასიყვარულო პრელუდიას,.
  ქართულ ენაში  თამაშის უამრავი სინონიმი მოგვეპოვება. ერთი მათგანი პირადად მე მაქვს გამოყენებული თხუთმეტი წლის გამოქვეყნებულ ლექსში ,, ელეგია”,  ასეთ კონტექსტში - ძაღლი ყვება მგელთან თავის სასიყვარულო თავგადასავალს და ამბობს:

ვინ რა იცის მარტო მგლისა,
მგელზე უფრო უმგლესისა,
ბურჯღნაობა,
თავმიდებით ძილი!

უნდა აღვნიშნო, რომ განსხვავებით ინგლისურენოვანი გარემოსი, ამ ტერმინის შესაბამის ქართულ სიტყვებს ძირითადად ნეგატიურია ან ნეგატიურად შეფერილი კონოტაციები  მოჰყვება.
  რატომ?
  ვფიქრობ, ეს ბიბლიის არამართებული ინტერპრეტაციის შედეგი უნდა იყოს.
ღმერთმა სექსი, როგორც სასიამოვნო რამ, აჩუქა მისი ნებით დაწყვილებულ ადამიანებს.
მისი ნების გარეშე დაწყვილებულთა თანაყოფა კი, რა სახისაც არ უნდა იყოს, მისთვის საძულველია და ამას ვერ შველის ბიბლიის ვერანაირი ახლებური ინტერპრეტაცია ( სხვათა შორის, არსებობს ასეთი გამოცემები, გამოცემები სადაც პოტენციური მკითხველის მდგომარეობასა და ორიენტაციაზეა მორგებულ-ადაპტირებული, - შეკვეცილი ბიბლია და საღდება კიდეც)
  ჩემი ფიქრით,  სექსზე დამამცირებელი ლექსიკით საუბარი  უპირველესად ნიშნავს უფლის “ძღვენის შემსუბუქებას”, მეტიც, დაკნინებას. გათანაბრებას მის  კნინ სახეობებთან.
  არც უფლის არმოსაწონი სექსით აღტაცებაა დიდად მოსაწონი.  არადა, სექსუალაური თავისუფლებაც ხომ დემოკრატიის  კარგახნის მონაპოვარია!
    სხვათა შორის სექსისადმი დამოკიდებულება დიდად განსაზღვრავს ამა თუ იმ კულტურის ხასიათს.
(აქვე დავაზუსტებ, ჭეშმარიტი დემოკრატია  სექსუალური თავისებურებების მქონე პირების შექმნას კი არ უწყობს ხელს, არამედ მათდამი, როგორც დანარჩენებისაგან განსხვავებული პიროვნებებისადმი შემწყნარებლობას, ტოლერანტულობას  მოითხოვს.
    საქართველოში ხომ ყველაფერი უნდა აისახოს სარკისებურად, მაგრამ ეს სარკე, როგორც წესი, მრუდეა.
აი, ამ სცილასა და ქარიბდას შუა უწევს პოეტს, შემოქმედს  არსებობა.