მე-20 საუკუნის ქართული კრიტიკის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი  ერუდიტი, ნოვაციების დიდოსტი და
უდიდესი ანალიტიკოსი
აკაკი გაწერელია თავისი  ერთ-ერთ  სატიის  შესავალში  წერდა:

"მსოფლიო პოეზია არაა მდიდარი ასეთი მაშტაბის პოეტი ქალებით, რომელთაც ეპოქა შეუქმნიათ მშობლიურ მწერლობაში.
ძველმა საბერძნეთმა კაცობრიობას მისცა ელინური ლირიკის დედოფალი საფო, რომლის პატივსაცემად ქალაქ მიტილენში პოეტი ქალის სახე მონეტაზეც კი იყო ამოკვეთილი (ერთი ასეთი მონეტა  ქალაქ ბონში ინახება).  მეორედ  და  სრულიად მართებულად, პოეტი ქალის სახე ამოიკვეთა მედალიონზე  ამ ორიოდე წლის წინათ და იგი ოქსფორდის უნივერსიტეტს ამშვენებს.  ესაა

მე- 20 საუკუნის მსოფლიო პოეზიის დედოფლის ანა ახმატოვასი"

ახმატოვას  ავადმყოფობისას , საავადყოფოს  ოთხკაციან  ვიწრო  პალატაში,  როცა ნახულობდნენ  ლიტერატორი  მეგობრები  აკაკი გაწერელიას  ეს ნაწერი  მიუტანეს  წააკითხეს,  "მსოფლიო პოეზიის დედოფალს" ძალიან მოსწონებია გენიალურ საფოსთან მისი შედარება, ძალიან გაიხარა ელინურ პოეზიასთან  ქართველი კრიტიკოსის ესოდენ ორიგინალურმა პარალელმა, მაგრამ
ანა ახმატოვამ  წერილობითი  მადლობის გადახდა  ვერ  მოასწრო,  რამდენადაც ცნობილია იგი, საავადმმყოფოშივე გარდაიცვალა.

მუხა, ნუ გერიდებათ, ჩემთან ნუ გერიდებათ, მე ხომ არ მერიდება ახმატოვას ვეცე და ვთარგმნო. :)
დანაშაულის გრძნობას ნუ ამკიდებთ ოღონდ.
რაც შეეხება ლექსს, ჩვენებურად მთხლეო, ამბობთ,
კითხვას შეგიბრუნებთ, მთხლე რა, ღვინო გადაიღო?
ე.ი. თქვენ მიხვდით, რომ კარტოფილის ნაფცქვენებზე არ წერს და მე ვერ მივხვდი? საყოფაცხოვრებო ნაგავი ვახსენე?
და ვინ გითხრათ, რომ თარგმანი ბწკარედს ნიშნავს
და სიტყვასიტყვით უნდა გადმოვიღოთ?
თარგმანი სხვა თეატრიაო, თქვა ა.ელერდაშვილმა, სადაც მთარგმნელი რეჟისორიაო.
ბაბუაწვერა და დუმფარა თუ არ ვახსენე ავცდი?
იქ ვიღაცამ რომ რაღაც თქვა და დაწერა ნაკლებად მაინტერესებს.
დიდი ხანია ქრესტომათიაში აღარ ვიყურები, ნამეტანი ბევრი ტყუილი გვაჭამეს წლობით.
ადამიანებს განსხვავებული აღქმები გვაქვს.
მე ეს ლექსი ასე დავინახე.
თქვენ უფლება გაქვთ დაიწუნოთ.

დევი
ანნა ახმატოვას  პოეზია ძალიანაც  მომწონს და ყველა ლექსი მაქვს წაკითხული და ბიოგრაფია, რომელსაც თვითონ  წერს.
ანნა ახმატოვა თავის ბიოგრაფიაში წერს: ხუთი წლიდან  დავიწყე  კითხვა-წერა  და 11 წლის ასაკში  პირველი ლექსი დავწერეო. შეიძლება წაკითხული გაქვთ .
ახლა რაც  შეეხება  თქვნს თარგმანს, მომერიდა წინა კომენტარში და  ახლა დავწერ რატომ არ მომეწონა.
"წარმოიდგინეთ...  ანდა რად გინდათ?!ეს ახმატოვას სიტყტვებია? ან  პოეტური ნაფიქრალია?
ანდა "ნაგვიდან" აქ ნაგავიო რა  (კართოფილის ან ხახვის  ნაფცქვენებზე  წერს?
  არა,! ახმატოვა წერს,  ჩემი გრძნობებიდან,  შეგრძნებებიდან  უარფოფითი განწყობილების  ემოციებიდან  გამოწურული  ლექიდან,  ანუ ჩვენებურად(მთხლედან)  ვწერო,( სხვათა  შორის  ამ ლექსის სხვა უცხოურ  თარგმანშიც  ასეა ახსნილი)
ახმატოვა უკანასკნელ პერიოდში საკუთარ ლიტერატურულ ბედს განსაკუთრებით ტრაგიკულად  აღიქვამდა,- გულისხმობდა:  არა მარტო გამოუქვეყნებელ "რეკვიემს"  არამედ
  საერთოდ მისი პოეზიის ვერგაგებას".

ახმატოვა ხშირად    უხსნიდა მკითხველს , რამ დააწერინა ან როგორ დაწერა ეს თუ ის  ლექსი,  მაგალითად,  არის ასეთი ლექსი ახმატოვასი, რომელსაც სათაური  არ  აქვს, მაგრამ სარჩევში  ლექსის პირველი პწკარია
-"კოგდა ჩელოვეკ უმირაეტ..." წაიკითხეთ  როგორ გვიხსნის, გვიამბობს რამ დააწერინა, ძალიან საინტერესოა.

მუხა, თქვენ ალბათ ახმატოვას პოეზია არ მოგწონთ.

თარგმანზე კი არ ვდებ თავს, თუმცა რატომაც არა, :)

მძიმე ლექსია ეს და რატომ უნდა დარბილებულიყო თარგმანი?

ძნელია, ძნელი,  ანნა ახმატოვას  პოეზიის  თარგმნა!
ამ  ლექსში    მხოლოდ  ეს მომეწონა

, და აი ლექსიც, - ნაზი, ახალი,
გულგასახარი ჩემი, თუ სხვისი.