დავხურავ ფანჯრებს, ქარია გარეთ,
მაგრამ ეს ქარი განა ქარია,
ქრიან და გულში სურვილებს რგავენ,
ქარი ბოროტი ჯადოქარია.

ვერ შემოამტვრევს დაკეტილ კარებს,
მისი ხმა მაინც სულში იჭრება,
ქრიან და ლექსის თოკებით მკრავენ,
სიტყვებმა სული  გადამიჭრელა.

კრძალვით დანთებულ იმედის სანთლებს
მაინც მიაგნებს, მაინც ჩააქრობს,
წვიმა მოვა და ქარს გაამართლებს,
გარეცხავს კედლებს, ცოდვით განაქონს.

მინდა ამაყად გულში ვაყვავო
ის, რაც ქარების გამო ცრემლს მადენს,
ოჰ, რა ლამაზი იყო სამყარო
ბოროტი ქარის გამოჩენამდე.