ზამთრის პირას მომეახლდა,
გრძნობა უმხურვალესი,
შენ არც ჩემი ლექსი გინდა
და არც ჩემი ალერსი.
წლების შემდეგ თეთრი ფიფქი,
როცა თმებს დაგიქარგავს,
მაშინ იგრძნობ, მწარედ იტყვი
რა ტრფობაც დაგიკარგავს.
მე კი მაინც მეყვარები,
პაწაწინა ბალღივით,
შენ კი შენი გზებით ივლი,
სხვისი კოცნით დაღლილი.
წლების შემდეგ თეთრი ფიფქი,
როცა თმებს დაგიქარგავს,
მაშინ იგრძნობ, მწარედ იტყვი
რა ტრფობაც დაგიკარგავს.