გუშინ თვალი ავარიდე
მოვპარე მისი წილი სალამი
შევაყინე ჩვეული ღიმილი
დღეს სამუდამოდ რომ გაყინულა.

დედის ბალიში
მუდამ სველი დილდილაობით
გულში ჩავიხუტე
იქნებ გამათბოს?!

ჩემს სამშობლოს შენი სახელი ჰქვია
ჩემი შვილის სასაფლაო -
ვერ მიგატოვებ
ვერ ჩავაქრობ შაბათის სანთელს
ვერ გავახმობ ზედ ყვავილობას.

მოთმინებით დამელოდეთ
გარდასახლებულნო
მე ჩემი დრო მაქვს
ჩემი სასმისი
მოვლევ,
დავლევ და ჩაგეხუტებით,
მაცადეთ პაწა!

ჩემი შვილის-
ჩემი ასტრალური ნაწილხორცი
-ვგრძნობ შეხებას, ყოველ დილოთ
როგორ მაღვიძებს ნაზი თითებით
როცა ცხოვრებას თვალხუჭულმა მინდა ვუცქირო.