შემეხე
ხელზე და შემახსენე
რომ ჩემი ცხოვრება კიდევ ღირს
თუნდაც ერთ
სიხარულისგან რითმებარეულ გულად
რომ ღირს
ხვალ თვალის გახელად
გაღიმებად და საღამოს კურთხევად
-კურთხეულ არს საღამოები
რომელსაც მარტოობაგამოჩაჩულ ახლობელს
გაუუთოვებელ თეთრეულში ჩაუტნევ
ჩაეხუტები და უსიტყვოდ ეტყვი
რომ ის მარტო არაა მარტო
რომ ყველა მარტო ვართ.

შემეხე
წვივებზე
ხანდახან ჯდომისგან დასიებული
მაინც გიგრძნობენ
და დარწმუნდებიან რომ სიარული
ხანდახან ფრენას სჯობს
ხოხვა კი - სიარულს
თუ ერთ წრეზე არაა შენი ტრაექტორია, არამედ მხოლოდ წინ.
ჩემი ფეხებიც, ამ ჩემს ფეხებს,
რომელსაც დავაჯერე,
თუ არ მოსწონთ ესთეტებს,
რომ ფრთებს მირჩევნის
-შემოვევლე - ჩემია რადგან.

შემახე
შენი ამოსუნთქვა
ხომ გიყვებოდი
ნახშირორჟანგის კეთილი ძალა
როგორ გვათბობს ყურის ძირში
და არამარტო.
მე ვერ გაგიშვი
ვერ დაგიჯერე
ვერ გამოგყევი
ვერ აგარიდე
ვერ გაკმარე მოფერებები
ვერ ვაღიარე უშენობა.

შემეხე
ჩემს სიზმრების გამჭოლ სიფერადეში
თვალისმომჭრელ ბრწყინვალებაში
, კვლავ დავფრინავ - ვერ ვპატიობ თავს
ბავშვობაში ჩარჩენას,
ახალ მიწურებში, ჩემი ტვინი თუ
რაღაც აუხსნელი რომ იგონებს
გაუკვალავი გზებით მისასვლელ ბილიკებს,
იქ გამომყევი
და დამეხმარე  რომ არ დავიჯერო უშენობა.