გეთანხმები, მუხა. ჯარისკაცის სიკვდილი ერქვა ამ ლექსს. მერე გამახსენდა, რომ  არსებობს სათაურის პოეტიკა, რომლის მიხედვითაც,  ეს იყო ძალიან ცუდი სათაური, ტრივიალური და არაეფექტური.  სიტყვა “ჯარისკაცი” ასეთ შემთხვევაში,  ტექსტში მაინც უნდა ჩამესვა სადმე დასაწყისში.
მივხედავ, როცა მოვიცლი.
გამოყენებული მაქვს  ერთი კონცეფცია წიგნიდან ,, ჟიზნ პოსლე სმერტი”.
ახლა კვირამდე პატარა შვილიშვილი გვაბარია და ყირაზე ვდგავართ , რომ რამენაირად გავართოთ. ორშაბათს ვცდი და გეხვეწები, სამშაბათს ნახე ახლიდან

მეუცნაურა.