ძალიან მელოდიური და მუსიკალური ლექსია, აქ უფრო ფორმა მომეჩველა ლექსის გამოკვეთილი, ჩემი გემოვნებით, შინაარსს უფრო მივაქცევდი ყურადღებას, მაგრამ ასეთი ლექსებიც უნდა არსებობდნენ. თავფურცლის ლექსი უფრო დამუხტულია შინაარსობრივად, მადლობა, ნუ, ჩემი აზრია ეს...

პატარა,  ლირიკული მედალიონია,
კარგი პოეტური სმენით  შექმნილი  პოლიმეტრია.
საერთოდ, პოლიმეტრიის ხაზი, რომელიც ჯერ ასათიანთან მოინიშნა, მერე ლებანიძემ ყველაზე მკვეთრად გაიყვანა კონვენციაში, ბოლო დროს მოძლიერების ტენდენციას ავლენს და ეს - მისასალმებელია, რადგან ათ და თხუთმეტმარცვლოვანი, ერთფეროვნად ქცეული რიტმიკის  ალტერნატივის როლშია და მე იმედი მაქვს, კონვენციას ახლა ეს გადაარჩენს.
(  და ამას ამბობს ვინ? - ვერლიბრის სპეციალისტი - ლექსმცოდნე…. მაგრამ თუ გავითვალისწინებთ, რომ იგი ტრივიალურობისა და მოსაწყენობის გარდა,  ყველანაირ  ლექსს “ყვარობს”, ყველაფერი ადგილზე დადგება :))) )
ლექსიკა - არაფრით საყურადღებო, ,, ვაუენოს” გარდა ინდივიდუალური ნიშანი თითქოს არც არაფერს აზის და როგორი სუფთა ნამუშევარია!
დავტოვე აქ ფრიადი და ვუსურვე გათავფურცლება.
კორექტურას - ყურადღება!