#ლექსები
ეტიუდი იყო, მინდოდა, “დესტრუქციაშეპარული”  კონვენცია  გამეკეთებინა, სულ დაბალხარისხოვანი რითმები გამომეყენებინა, მაგრამ მოსაწონი ყოფილიყო. ეს გამოვიდა

ნინო დარბაისელი

გადამეხადოს!

რა უცნაური კაცი იყო,
როგორ მიყვარდა! -
ბრძენი მოხუცი,
ებრაელი
მეზობლად მყავდა.

წიგნი - ბიბლია
სულ პირველად
მასთან ვიხილე,
პირველად მისგან შევიცანი
სიბრძნის სიხილე.

შაბათ- კვირობით
შუქს არაფრით არ აანთებდა,
თავის თეფშებზე
სხვის, უწმინდურს
არას დადებდა;

შთამომავლების
გაქართველებულ წეს-ჩვეულებებს,
- არ იკარებდა,
მასში მხოლოდ  დარდებს ბადებდა.

მახსოვს,
როდესაც ცოლი - სარა
გარდაეცვალა
სიმსივნისაგან,
მანამდე კი ბევრი იწვალა,

მისი სიკვდილი
თავს დაეცა თითქოს მეხადო,
ის კარში მდგომი
მოსამძიმრეებს პასუხობდა:
,,- გადამეხადოს!”

“გადამეხადოს ლხინშიო” -
-ზოგჯერ დააყოლებდა.
და მოსამძიმრეს
რამე სიტყვით დააყოვნებდა.

წლები გავიდა,
როცა მითხრა:
- ნუ გეგონება,
ვინც სამძიმარზე მოდის -
შენი მოეგონება.

ზოგი - ვალს იხდის,
ზოგი  - მოსვლით თავს იპატივებს,
თუ ვინმე ტირის -
საკუთარი მკვდარი ატირებს.

ზოგს გულში  იქნებ უხარია,
ვის რას გაუგებ,
გულს ვერ მოუგებ,
ფარდაგადაც თავს თუ  გაუგებ.

არ ვარგა,
ვალი წაიყოლო,
და ამიტომაც,
ვისაც რა უნდა ჩვენთვის,
ყველა  - გადაგვეხადოს!

ღმერთისოდენა 
არ შეუძლია ქვეყნად არავის.
უნდა გიყვარდეს,
მაგრამ ისიც არ დაივიწყო,
თვით ღმერთის გზაზე დამდგარიც კი,
ადამიანი  - ღმერთი არ არის!