#ლექსები

ნინო დარბაისელი

SPQR - სენატი და  ხალხი რომაელი

აქ - ტბა იყო, მერე  ამოაშრეს,
დინებები  კვლავ ტბორავდა ფუძეს.
გიდი ამბობს: -დაუკვირდით ამ შრეს,
შრეზე შრეა, იმას სხვა შრე უძევს!”

აქ ნერონის ნასახლარებს ახლა
ემატება ფენად ნასახლარი,
ეს არკადა აქ ვინ გაადახლა,
გასამიჯნი  ვინ გაავლო ლარი!

გზა ყოველი - რომისაკენ მიდის,
გზას - ბილიკიც უამრავი ერთვის,
ლათინური?  ენა - კიდით-კიდის?
ენა - ბევრი, კვნესის ენა - ერთი!

სარდაფებში - სარდაფები - წყლები..
დავიწყებას - გისჯის თუკი კრება,
რა აზრი აქვს, როგორ დაიწყები?
თუ დასრულდი -  შენი ხსოვნაც ქრება.

ზეცისაკენ მარმარილოდ მსწრაფი
ჯურღმულებად - მე რად მეძალები!
სისხლი, სისხლი, ისტორიის ქაფი,
ბნელ კუთხეში-  მონა-მეძავები.

რომს - ქუჩაში ჭამა უყვარს, რადგან
მჭიდროა და რომაც დაიხოცონ, 
შეუძლიათ, ყველგან ქურა დადგან?
რა ჩააქრობს გაღვიძებულ კოცონს!

სისასტიკე - როგორც სამშვენისი!
გუმბათებზე -  წარწერათა წყება…
რომმა იცის  - ხსოვნა მარადისი,
მარადისიც -  იცის - დავიწყება.

ერთგულებიც რომ გეხვიოს გუნდად,
თუ არ გინდა, ხვედრი გერგოს ავი,
მონა - მონად! ხალხს გართობა უნდა,
არ მოაკლო  რამე  სანახავი!

ქვათა შუა - ვიწრო გასაძრომი
წინ - სტელები - აზიდული ცადო,
ერთხელ მაინც უნდა ნახო, რომი -
მხოლოდ ნახო?! - უნდა განიცადო!

და წარწერა “ეს-პი-ქიუ-არ “- ისევ
იქ მოგელის, უკვე რომ არ ელი,
შენ ტურისტო, დარდს ნუ შემოისევ! -
- “სენატი და ხალხი რომაელი!”

იტყვის ერთად ისევ  “ეს ფი ქიუ არს”,
და ეს ნიშნავს დასტურს, არა უარს,
წამოანთებს გულში განაღუარს
ხმა დიადი,  მყოფადს გადაუარს!