ანა ახმატოვა - ზოგჯერ ვმდუმარებ დილას

ზოგჯერ ვმდუმარებ დილას,
სიზმარმა რა თქვა მღერით;
ვარდს მოღაჟღაჟეს წითლად,
შუქს, მეც  - გვაერთებს  ხვედრი.

ზვავი დაუშვა ქედმა,
თოვლზე თეთრი ვარ, ზღაპრის
ტკბილ სიზმარივით ვხედავ
მღვრიე ნაკადთა ნაპირთ.

მშვიდია ჩქამი ნაძვთა,
ვიდრე ცისკრული ზრახვა.

22 თებერვალი, 2025 წ.


Анна Ахматова – Бывало, я с утра молчу

Бывало, я с утра молчу,
О том, что сон мне пел.
Румяной розе и лучу,
И мне - один удел.

С покатых гор ползут снега,
А я белей, чем снег,
Но сладко снятся берега
Разливных мутных рек,

Еловой рощи свежий шум
Покойнее рассветных дум.

1916 г.