მარინა ცვეტაევა

აი კვლავაც ფანჯარა

***



აი,  კვლავაც ფანჯარა.
სადაც კვლავ აფხიზლებთ რამ.
იქნებ - სმამ ქნა  ამჯერად,
იქნებ -  უბრალოდ, ჯდომამ.

იქნებ მჭიდროდ აერთა
ვიღაც ორმა ხელი ხელს.
ყველა სახლი ასეთი
ფანჯრით თავის შუქს ამხელს.

არა შუქით სანთელთა ანდა ლამფის ალებით,
იქ  სიბნელე ნათდება: უძინარი თვალებით!

ჰკივი  -  შეყრა-გაყრითა! -
- შენ, წყვდიადის ფანჯარავ!
იქნებ  სანთლით ასითა,
იქნებ  - სამით - მტანჯავ რას…

არა და არ მიეცა
ჩემს გონებას სიდინჯე
და ჩემს სახლს გადმოეცა
და ასე  გავიტანჯე.

ილოცე, მეგობარო, სახლი გქონდეს უძილო,
სახლში - ფანჯრის ცეცხლი და შიგ გელოდნენ უცილოდ!

(თარგმანი ნინო  დარბაისელისა)


Марина Цветаева
***
Вот опять окно,
Где опять не спят.
Может - пьют вино,
Может - так сидят.
Или просто - рук
Не разнимут двое.
В каждом доме, друг,
Есть окно такое.

Не от свеч, от ламп темнота зажглась:
От бессонных глаз!

Крик разлук и встреч -
Ты, окно в ночи!
Может - сотни свеч,
Может - три свечи...
Нет и нет уму
Моему покоя.
И в моем дому
Завелось такое.

Помолись, дружок, за бессонный дом,
За окно с огнем!