ანა ახმატოვა - მე ვეწვიე სტუმრად პოეტს

ალექსანდრე ბლოკს

მე ვეწვიე სტუმრად პოეტს
კვირას, დამხვდა ვრცელი ბინა.
სასაუბროდ ვუცდი მომენტს, 
შუადღეა, გარეთ ყინავს.

სარკმლიდან ჩანს ჟოლოსფერი
მზე აბურდულ რუხ კვამლს ზევით...
მაკვირდება უტყვი მზერით
მასპინძელი, სჭვივის ეჭვი.

იმგვარი აქვს გზნება თვალის,
ვერვინ დაივიწყებს ხანგრძლივ
და სჯობს  ვიყო მორიდალი,
ავარიდო მზერა კრძალვით...

დამახსომდა საუბარი
შუადღისით, კვირას - თნევით,
რუხ ბინაში, თვეში ზამთრის,
ზღვისპირ კარიბჭესთან ნევის.

11 ივნისი, 2025 წ.


Анна Ахматова -  Я пришла к поэту в гости

Александру Блоку

Я пришла к поэту в гости.
Ровно полдень. Воскресенье.
Тихо в комнате просторной,
А за окнами мороз.

И малиновое солнце
Над лохматым сизым дымом...
Как хозяин молчаливый
Ясно смотрит на меня!

У него глаза такие,
Что запомнить каждый должен;
Мне же лучше, осторожней,
В них и вовсе не глядеть.

Но запомнится беседа,
Дымный полдень, воскресенье
В доме сером и высоком
У морских ворот Невы.

Январь 1914