ფიქრი წერაზეა...მუზა განაჟონი,ფიქრის წიაღშია, რიარია უფრო...
სულ არაფერია ჩემი წვლილი შინა მაგრამ ყველაფერი მერჩის როგორც ურდო.
ვეღარ დავიცალე ფიქრის მორევიდან
ტალღა ნამდვილ სახეს ანარეკლში ხატავს.
ეს მე ვარ, თუ, შენ ხარ,თითქოს ორეული
ჩემი სულისა და ყველა ფერით მხატავ?

ფიქრი წერაზეა,მუზა განაჟონი ჩემი ტიტრებიდან,ცრემლსადინარს სახავს...
ღმერთო დიდებულო,
ღმერთო ყოვლისშემძლე,
ღმერთო მკვდრეთით ხსნილო სად ხარ?

მ.მატარაძე.