სადღაც ხევებში მგლები ყმუიან...
სადღაც მდინარე ასცდა კალაპოტს.
მზე კი ღრუბლებით შენიღბულია,
რომ ისე ძლიერ აღარ ანათოს.
შენ მიდიხარ და მე  ვიწყებ ლოდინს.
გავყურებ ცისკენ აღმართულ ანძებს...
რომ არაფერი აღარ გამომდის,
ჩემს თავს დუმილის უფლებას ვაძლევ.
ისევ მოვიდნენ თეთრი ლანდები.
მე სულ ახლახანს გამოვიღვიძე.
ისევ თავიდან შემიყვარდები.
ისევ ლოდინი... და ვერ გივიწყებ.