მარინა ცვეტაევა - ზოგი ქმნილა თიხისგან და ზოგიერთი - ქვისგან

ზოგი ქმნილა თიხისგან და ზოგიერთი - ქვისგან, —
მე კი ვბრწყინავ, მოკაზმული ვერცხლისფერი ქანდით,
ჩემი საქმე ღალატია, მე მარინა მქვია,
ზღვის ქაფი ვარ ცვალებადი, წარმავალი, ხრწნადი.

ვინც შექმნილა ხორციელად, ნაძერწია თიხის,
ერგუნება  ყველას კუბო და საფლავის დაფა,
მოვინათლე ზღვის ემბაზში,  აფრენილი რიხით,
განუწყვეტლივ დავიმსხვრევი, გავიბნევი  ქაფად.

ყველა გულის, მოქსოვილი ყველა ბადის გავლით,
ჩემი თვითნებობა სწვდება ყოველ კიდეს, კუთხეს,
დააცქერდით თავაშვებულ ჩემს დალალებს, ძალით
მე ვერ მაქცევთ ამაქვეყნის  ქვამარილად მწუთხედ.   

შენს გრანიტის მუხლს მიხლილი, დამსხვრეული, ისევ
აღვდგინდები აყალყებულ ნებისმიერ ტალღით,
გაუმარჯოს ხალისიან ზღვის ქაფს არამქისეს,
ატყორცნილს და ამაყურად მაყურებელს მაღლით! 

12 ოქტომბერი, 2025 წ.


Марина Цветаева - Кто создан из камня, кто создан из глины

Кто создан из камня, кто создан из глины, —
А я серебрюсь и сверкаю!
Мне дело — измена, мне имя — Марина,
Я — бренная пена морская.

Кто создан из глины, кто создан из плоти —
Тем гроб и нагробные плиты…
— В купели морской крещена — и в полете
Своем — непрестанно разбита!

Сквозь каждое сердце, сквозь каждые сети
Пробьется мое своеволье.
Меня — видишь кудри беспутные эти? -
Земною не сделаешь солью.

Дробясь о гранитные ваши колена,
Я с каждой волной — воскресаю!
Да здравствует пена — веселая пена —
Высокая пена морская!

1920 г.